Ook zo nieuwsgierig naar die roman?

‘In de huizen waar ik opgroeide waren huisdieren net als wijzelf zwervers die blij werden van elk kruimeltje aandacht, zelfs de Grijze roodstaart die door ons, de kinderen, bevrijd werd uit een afgedekte kooi op een geïsoleerd zolderkamertje boven de stomerij waar wij ons eerste zakgeld verdienden omdat we medelijden hadden gekregen met die opgesloten papegaai en eigenlijk met alle zielige dieren die om onverklaarbare redenen altijd op ons pad kwamen, de volwassenen schenen ze nooit te zien, poedels met zwerende oren, mini-paarden met doorgezakte ruggen, volgescheten valkparkieten die uit hun nest waren geduwd en gratis mee te nemen waren, kanaries met vliegangst, ze vonden ons of wij vonden hen in onze zoektocht naar wat liefde en aandacht, want daar gilden wij om aan tafel, niet om het grootste gelijk, waardoor het een wonder was dat die zwerfkat van een Grijze roodstaart met een welgemikte schreeuw óns aan tafel het zwijgen oplegde in een tijd waar het al als een bloederige overwinning bevochten werd om niet steeds op de plek te zitten waar de tafelpoot tussen je benen knelde, die leuke tienerjaren die gierend tot stilstand kwamen toen ik als zeventienjarige door de kroeg tijgerde met een lauw biertje zonder schuimkraag in mijn hand.’

Welkom in Cowboyland.

Voor het voltooien van deze roman ontving de auteur subsidie van het Amartefonds. Meer info volgt….